Wat is een riboflavinetekort?
Kort antwoord
Een riboflavinetekort wordt ook ariboflavinose genoemd en wordt niet op basis van één symptoom vastgesteld. Doorgaans worden de voedingsgeschiedenis, verschijnselen aan mond, huid en ogen, en een functionele laboratoriummarker zoals EGRAC samen beoordeeld.
Korte feiten
- Riboflavine is vitamine B2.
- Ariboflavinose is een andere naam voor een riboflavinetekort.
- Veranderingen aan mond, huid en ogen zijn de klassieke verschijnselen.
- EGRAC is een functionele marker voor de riboflavinestatus.
- Riboflavine is gevoelig voor licht en kan in kookwater verloren gaan.
- Een klinisch riboflavinetekort is uiterst zeldzaam in de Verenigde Staten.

Hoe heet een riboflavinetekort?
Vitamine B2, riboflavine en ariboflavinose
Riboflavine is vitamine B2. In de klinische beschrijving van het NIH Office of Dietary Supplements is ariboflavinose simpelweg een andere naam voor een riboflavinetekort, geen afzonderlijk stadium van ernst. Volgens dezelfde bron is een klinisch tekort uiterst zeldzaam in de Verenigde Staten, hoewel een lage inname in bepaalde groepen kan voorkomen. NIH ODS-informatieblad over riboflavine
Een belangrijk onderscheid: een lage inname, een afwijkende laboratoriumwaarde en een tekort met symptomen hangen samen, maar zijn niet hetzelfde. Iemand kan minder riboflavine binnenkrijgen dan aanbevolen zonder symptomen te hebben. Symptomen alleen bewijzen ook niet dat riboflavine de oorzaak is. NIH ODS-informatieblad over riboflavine
Drie verschillende vormen van ‘laag’
| Niveau | Wat het betekent | Voorbeeld uit de bron |
|---|---|---|
| Lage inname | Inname via de voeding onder een referentiewaarde | ODS verwijst naar Amerikaanse enquêtegegevens waaruit blijkt dat minder dan 6% van de mensen een inname onder de geschatte gemiddelde behoefte had. Dat is een schatting van de inname, niet van de prevalentie van een klinisch tekort. NIH ODS-informatieblad over riboflavine |
| Biochemisch tekort | Een functionele marker wijst op een lage riboflavinestatus | ODS beschrijft waarden voor de activiteitscoëfficiënt van erytrocytenglutathionreductase (EGRAC) van ≤1,2 als voldoende, 1,2–1,4 als een marginaal tekort en >1,4 als een tekort, maar merkt op dat de grenswaarden onzeker zijn. NIH ODS-informatieblad over riboflavine |
| Tekort met symptomen | Er zijn klinische verschijnselen aanwezig | Volgens ODS stelt noch een symptoom, noch een lage innamewaarde op zichzelf ariboflavinose vast. NIH ODS-informatieblad over riboflavine |
Waarom de benaming ertoe doet
De benaming is belangrijk omdat een riboflavinetekort een klinische diagnose is, niet alleen een voedingskundige aanduiding. ODS merkt op dat de relevante verschijnselen aspecifiek kunnen zijn. Ook de Nordic Nutrition Recommendations beschrijven verschijnselen van een riboflavinetekort als aspecifiek. Voor een diagnose zijn daarom doorgaans de volledige klinische context en een functionele marker zoals EGRAC nodig, of een andere meting zoals de uitscheiding van riboflavine in de urine gedurende 24 uur. Volgens ODS wordt die laatste beïnvloed door de recente inname. NIH ODS-informatieblad over riboflavine Nordic Nutrition Recommendations 2023: riboflavin
Een lage riboflavine-inname is niet hetzelfde als echte ariboflavinose; symptomen, voeding en een laboratoriummarker moeten samen worden beoordeeld. NIH ODS-informatieblad over riboflavine
Hoe werkt riboflavine in het lichaam?
Van riboflavine naar FMN en FAD
Riboflavine is de voedingsstof vitamine B2, die het lichaam gebruikt om de co-enzymen FMN (flavinemononucleotide, of riboflavine-5′-fosfaat) en FAD (flavine-adeninedinucleotide) te maken.

In voedsel komt riboflavine vooral in deze gebonden vormen voor: volgens ODS is meer dan 90% van de riboflavine in de voeding FAD of FMN. De vitamine wordt voornamelijk in het bovenste deel van de dunne darm beschikbaar gemaakt voor opname. ODS schat de biologische beschikbaarheid van FMN en FAD uit voedsel op ongeveer 95%, voor zover de hoeveelheid per maaltijd of dosis kan worden opgenomen. Vrije riboflavine heeft een vergelijkbare biologische beschikbaarheid. De opname heeft een verzadigingsgrens: boven ongeveer 27 mg tegelijk wordt maar weinig extra riboflavine opgenomen. Een andere vorm van een supplement bewijst op zichzelf dus geen beter resultaat.
Welke claims de EU op etiketten toestaat
Riboflavine draagt bij tot een normale energiestofwisseling
Riboflavine draagt bij tot de vermindering van vermoeidheid en moeheid
Deze specifieke claims zijn volgens Verordening (EU) nr. 432/2012 alleen toegestaan voor levensmiddelen die ten minste een bron van riboflavine zijn. Ze beschrijven de normale voedingskundige rol van riboflavine binnen de levensmiddelenwetgeving; ze stellen niet dat een hogere dosis extra voordeel oplevert wanneer de inname al voldoende is.
Hoe de aanbevolen innames per instantie verschillen
| Instantie | Volwassenen | Zwangerschap | Borstvoeding |
|---|---|---|---|
| Amerikaanse NIH / Food and Nutrition Board | RDA: 1,3 mg/dag voor mannen; 1,1 mg/dag voor vrouwen van 19 jaar en ouder | RDA: 1,4 mg/dag | RDA: 1,6 mg/dag |
| EFSA | PRI: 1,6 mg/dag voor volwassenen van beide geslachten | PRI: 1,9 mg/dag | PRI: 2,0 mg/dag |
| Nordic Nutrition Recommendations 2023 | AR voor volwassenen: 1,3 mg/dag; RI voor volwassenen: 1,6 mg/dag | RI: 1,6, 1,7 en 1,8 mg/dag in respectievelijk het 1e, 2e en 3e trimester | RI: 2,0 mg/dag |
De Amerikaanse waarden verschillen bij volwassenen naar geslacht, terwijl EFSA één PRI voor volwassenen van beide geslachten geeft. Het Noordse systeem onderscheidt een gemiddelde behoefte voor volwassenen van 1,3 mg/dag en een hogere aanbevolen inname van 1,6 mg/dag. Bij alle drie de instanties liggen de waarden voor zwangerschap en borstvoeding hoger dan die voor volwassenen buiten deze levensfasen. Dat weerspiegelt verschillende behoeften per levensfase, niet concurrerende diagnostische grenswaarden.
Wat zijn de verschijnselen van een riboflavinetekort?
Veranderingen aan mond, huid en ogen vormen het klassieke patroon
De meest kenmerkende verschijnselen zijn veranderingen aan de buitenkant van de mond en rond de ogen, niet één onmiskenbaar symptoom. NIH ODS beschrijft ontsteking in de mondhoeken of mondhoekkloven, gebarsten of gezwollen lippen, keelpijn, roodheid of zwelling van de mond en keel, huidontsteking en jeukende, rode ogen. De Noordse aanbevelingen noemen ook tongontsteking en seborroïsch eczeem. Die aanbevelingen noemen deze bevindingen uitdrukkelijk aspecifiek: ze kunnen dus ook andere oorzaken hebben. NIH ODS-informatieblad over riboflavine Nordic Nutrition Recommendations 2023
Daarom is het patroon belangrijker dan één afzonderlijke klacht. Alleen een gebarsten lip of alleen vermoeidheid is niet genoeg om op een riboflavinetekort te wijzen. Het beeld wordt meer suggestief wanneer meerdere verschijnselen aan mond, huid en ogen samen optreden, zoals keelpijn met afwijkingen in de mondhoeken, of gebarsten lippen met geïrriteerde ogen en huidontsteking. NIH ODS-informatieblad over riboflavine
Vroege veranderingen zijn meestal oppervlakkig; een ernstig tekort kan verder gaan
| Stadium | Wat meestal optreedt | Wat de bronnen zeggen |
|---|---|---|
| Vroeger of milder tekort | Pijnlijke mondhoeken, gebarsten lippen, keelpijn, roodheid van mond of keel, huidontsteking, oogirritatie | Dit zijn de terugkerende klinische verschijnselen die ODS en NNR beschrijven; ze worden als aspecifiek omschreven. |
| Ernstiger of langduriger tekort | Bloedarmoede en staar kunnen ontstaan | Volgens ODS kunnen deze optreden bij een ernstig, langdurig tekort en zijn latere anatomische veranderingen minder waarschijnlijk omkeerbaar. |
ODS merkt ook op dat mensen met een riboflavinetekort vaak eveneens een tekort aan andere voedingsstoffen hebben. Dezelfde symptomen wijzen dus niet op één enkele oorzaak. In een patiënt-controlestudie onder 124 mensen met atrofische tongontsteking hadden veel patiënten ook bloedarmoede, een vitamine B12-tekort, een laag ferritinegehalte, een droge mond of werd Candida aangetroffen. Dat laat zien hoeveel overlap er kan zijn. Deze bevindingen onderstrepen dat een zorgverlener meestal ijzergerelateerde problemen, een vitamine B12-tekort, infectie en andere oorzaken moet uitsluiten voordat een probleem met de mond of tong een riboflavinetekort wordt genoemd. NIH ODS-informatieblad over riboflavine PubMed-studie over atrofische tongontsteking
De praktische aanwijzing is dus niet alleen vermoeidheid of één gebarsten mondhoek, maar een combinatie van veranderingen aan mond, huid en ogen die lang genoeg aanhoudt om beoordeling te verdienen. NIH ODS-informatieblad over riboflavine
Wat doet een riboflavinetekort met de tong?
Hoe de tong en mond eruit kunnen zien
ODS noemt ook ontsteking of kloven in de mondhoeken, keelpijn en roodheid of zwelling van de mond en keel als terugkerende verschijnselen. De Nordic Nutrition Recommendations 2023 beschrijven deze klinische verschijnselen als aspecifiek. Informatieblad over riboflavine van het NIH Office of Dietary Supplements Hoofdstuk over riboflavine in de Nordic Nutrition Recommendations 2023

In de praktijk kan een verandering van de tong een vermoeden wekken, maar het uiterlijk alleen toont geen riboflavinetekort aan. ODS merkt op dat mensen met een riboflavinetekort vaak ook andere voedingsstoffen tekortkomen. Meer dan één tekort kan dus tegelijk voorkomen. Informatieblad over riboflavine van het NIH Office of Dietary Supplements
Wat erop kan lijken
Onderzoek naar atrofische tongontsteking laat zien hoeveel overlap er met andere oorzaken bestaat. PubMed-studie over atrofische tongontsteking en daarmee samenhangende bevindingen
| Mogelijke andere verklaring | Wat het onderzoek liet zien |
|---|---|
| Bloedarmoede | Aanwezig bij 48,39% van de gevallen van atrofische tongontsteking in één studie |
| Vitamine B12-tekort | Aanwezig bij 29,03% van de gevallen in dezelfde studie |
| Laag ferritinegehalte | Aanwezig bij 22,58% van de gevallen in dezelfde studie |
Een gebarsten mondhoek of een pijnlijke, rode tong bewijst dus niet dat de riboflavinestatus laag is. Het patroon is belangrijk, en hetzelfde beeld in de mond kan meer dan één probleem tegelijk weerspiegelen. PubMed-studie over atrofische tongontsteking en daarmee samenhangende bevindingen Informatieblad over riboflavine van het NIH Office of Dietary Supplements
Waardoor ontstaat een tekort aan riboflavine?
Een lage riboflavinestatus heeft een aantal terugkerende oorzaken: de inname is te laag, de vitamine gaat verloren bij het bewaren, bereiden of koken, het lichaam kan haar niet goed opnemen of vasthouden, of de behoefte is hoger dan normaal. Volgens het NIH Office of Dietary Supplements is een ontoereikende inname één oorzaak, maar kunnen ook ziekte of een verstoorde verwerking van de vitamine door het lichaam bijdragen. NIH ODS-factsheet over riboflavine
Te weinig riboflavine in de voeding
De eenvoudigste verklaring is een voedingspatroon dat gedurende langere tijd onvoldoende riboflavinerijke producten bevat. ODS noemt mensen die weinig zuivel of andere dierlijke producten eten als een groep met risico op een ontoereikende inname. Volgens de Noordse aanbevelingen is een lage inname bovendien een reden om de riboflavinestatus te beoordelen in plaats van aan te nemen dat de voorziening goed is. In een onderzoek onder 281 kinderen van 5–15 jaar in het zuidelijke deel van Centraal-Côte d’Ivoire bedroeg de mediane inname 0,42 mg per dag en zat 65% boven de in het onderzoek gehanteerde grenswaarde voor een slechte status van EGRAC >1,2; die grenswaarde is niet dezelfde als de strengere grens van >1,4 die in ander onderzoek wordt gebruikt. NIH ODS-factsheet over riboflavine
| Oorzaak | Wat er gebeurt | Voorbeeld uit het onderzoek | Bron |
|---|---|---|---|
| Lage inname | Er wordt regelmatig te weinig riboflavine gegeten | Weinig zuivel of andere dierlijke producten | NIH ODS |
| Verliezen bij het bewaren, bereiden of koken | De hoeveelheid vitamine neemt af voordat het voedsel wordt gegeten | Riboflavine is gevoelig voor licht; bij koken kan meer riboflavine in het kookwater verloren gaan dan bij stomen of bereiden in de magnetron | NIH ODS |
| Slechte opname of retentie | Het lichaam neemt minder riboflavine op of houdt er minder van vast | Ernstige malabsorptie en andere aandoeningen die verband houden met een lage status | NIH ODS; NNR 2023 |
| Hogere behoefte | De referentie-innames zijn in sommige levensfasen hoger | Hogere waarden voor kinderen, adolescenten, zwangerschap en borstvoeding in de richtlijnen van NIH, EFSA en de Noordse landen | NIH ODS; EFSA; NNR 2023 |
Waarom licht en koken ertoe doen
Riboflavine is gevoelig voor licht. Blootstelling aan licht kan dus verminderen hoeveel ervan in voedsel beschikbaar blijft. ODS merkt specifiek op dat langdurige lichttherapie de riboflavinestatus bij pasgeborenen kan verlagen en dat bij koken meer riboflavine in het kookwater kan terechtkomen dan bij stomen of bereiden in de magnetron. NIH ODS-factsheet over riboflavine
Wanneer het lichaam niet genoeg kan opnemen of vasthouden
Een lage riboflavinestatus komt soms voort uit problemen met de opname of het vasthouden van de vitamine, en niet alleen uit de voeding. De Noordse aanbevelingen adviseren aandacht voor ouderen, mensen die hemodialyse krijgen, mensen met een stoornis in het alcoholgebruik, gebruikers van diuretica en mensen met ernstige malabsorptie. ODS noemt ook ziekte of een verstoorde verwerking van de vitamine door het lichaam als mogelijke bijdragende factoren. Het onderzoek wijst niet één universele oorzaak voor iedereen aan, maar laat wel zien dat de verhouding tussen inname, verlies en behoefte genoeg kan verschuiven om de status te laten dalen. NIH ODS-factsheet over riboflavine; NNR 2023
Wat dit in de praktijk betekent
Het belangrijkste voor lezers is dat één symptoom of één voedingsmiddel een lage riboflavinestatus niet goed verklaart. Een voedingspatroon kan in de ene situatie voldoende zijn en in een andere te weinig leveren; de manier waarop voedsel wordt bewaard en bereid kan ertoe leiden dat er minder van in de maaltijd overblijft; en sommige aandoeningen of levensfasen verhogen de hoeveelheid die nodig is. Daarom is het meest betrouwbare uitgangspunt om het totale patroon van voedselinname, bereiding en gezondheidssituatie samen te bekijken. NIH ODS-factsheet over riboflavine
Hoe wordt een tekort aan riboflavine behandeld met voeding en supplementen?
Bij een bevestigde of sterk vermoede lage riboflavinestatus bestaat de aanpak meestal uit drie onderdelen: riboflavine aanvullen, de onderliggende oorzaak aanpakken en controleren op andere tekorten aan voedingsstoffen. Volgens het NIH Office of Dietary Supplements moet de aanpak zorgen voor een betrouwbaar toereikende inname via voeding, verrijkte voedingsmiddelen en, wanneer nodig, een op de patiënt afgestemd oraal supplement. Tegelijk moeten een beperkte inname, malabsorptie en gelijktijdige tekorten worden onderzocht, in plaats van alleen verschijnselen rond de mond te behandelen. ODS-factsheet over riboflavine

Begin bij voeding: de portiegrootte telt
Gezaghebbende gegevens over de samenstelling van voedingsmiddelen laten zien dat de hoeveelheid riboflavine sterk verschilt per voedingsmiddel en bereidingswijze. Deze waarden gelden voor de genoemde eetbare portie, niet voor elk merk of voor het gewicht van het rauwe product. ODS-voedingsmiddelentabel
| Voedingsmiddel | Portie | Riboflavine |
|---|---|---|
| In de pan gebakken runderlever | 3 oz | 2,9 mg ODS |
| Verrijkte ontbijtgranen | 1 portie | 1,3 mg indien samengesteld om 100% van de Amerikaanse dagelijkse referentiewaarde te leveren ODS |
| Verrijkte instant havermout, bereid met water | 1 kopje | 1,1 mg ODS |
| Magere naturel yoghurt zonder vet | 1 kopje | 0,6 mg ODS |
| Melk met 2% vet | 1 kopje | 0,5 mg ODS |
| Gegrilde, van zichtbaar vet ontdane runderhaas | 3 oz | 0,4 mg ODS |
| Droog geroosterde amandelen | 1 oz | 0,3 mg ODS |
| Roerei van een groot ei | 1 ei | 0,2 mg ODS |
| Gesneden, gegrilde portobellochampignons | 1/2 kopje | 0,2 mg ODS |
Waarop u moet letten op het etiket van een supplement
Kies een etiket waarop de hoeveelheid riboflavine duidelijk staat vermeld en de vorm wordt genoemd. Volgens ODS bevatten supplementen meestal vrije riboflavine, terwijl sommige riboflavine-5′-fosfaat bevatten; dat verschil op zichzelf bewijst niet dat het ene product beter is dan het andere. Meer is niet automatisch beter: ODS merkt op dat uit een enkele dosis van meer dan ongeveer 27 mg maar weinig extra riboflavine wordt opgenomen en dat er geen numerieke bovengrens is vastgesteld. ODS-factsheet over riboflavine
Veelgemaakte fouten om te vermijden
Een multivitamine kan het werkelijke probleem missen als de onderliggende oorzaak een sterk beperkt voedingspatroon, een stoornis in het alcoholgebruik of malabsorptie is. Een betere aanpak is om de inname en de oorzaak tegelijk aan te pakken en daarna opnieuw te beoordelen of de voeding gevarieerd genoeg is geworden om de riboflavinestatus op lange termijn stabiel te houden. ODS-factsheet over riboflavine
Voeding, oorzaak en de behoefte aan een supplement moeten op elkaar aansluiten; één daarvan alleen verhelpt mogelijk niet het patroon dat tot een lage riboflavinestatus leidde.
Kan een tekort aan riboflavine bloedarmoede of depressie veroorzaken?
Er is daadwerkelijk een verband, maar niet één eenvoudige oorzaak: mensen met een lage riboflavinestatus hebben vaak ook andere tekorten aan voedingsstoffen. Daarom mag niet worden aangenomen dat bloedarmoede alleen door een tekort aan vitamine B2 komt. In de Britse RIBOFEM-studie kregen 123 vrouwen van 19–25 jaar met een EGRAC boven 1,40 gedurende acht weken 2 mg per dag, 4 mg per dag of een placebo; 119 voltooiden het onderzoek. De riboflavinestatus verbeterde naarmate de dosis hoger was, en het hemoglobinegehalte verbeterde het sterkst bij degenen die met de slechtste status begonnen. NIH ODS-factsheet over riboflavine RIBOFEM-studie
Als bloedarmoede wordt vastgesteld, is de praktische volgende stap nog steeds om te kijken naar ijzertekort, vitamine B12-tekort, een laag ferritinegehalte en andere oorzaken, in plaats van het onderzoek bij riboflavine te laten stoppen. Overlap komt vaak voor: in een patiënt-controleonderzoek onder 124 mensen met atrofische glossitis had 48,39% bloedarmoede, 29,03% een vitamine B12-tekort, 22,58% een laag ferritinegehalte en werd bij 79,03% Candida aangetroffen. Deze cijfers wijzen bij een afzonderlijke persoon niet één oorzaak aan, maar laten zien waarom bloedarmoede en een lage riboflavinestatus naast elkaar kunnen voorkomen zonder hetzelfde probleem te zijn. PubMed: onderzoek naar atrofische glossitis NIH ODS-factsheet over riboflavine
| Onderzoek | Onderzoeksgroep | Wat het aantoonde | Wat het niet aantoonde |
|---|---|---|---|
| Gerandomiseerde RIBOFEM-studie (PubMed) | 123 jonge Britse vrouwen met een EGRAC boven 1,40 | 2 mg per dag en 4 mg per dag verbeterden de riboflavinestatus; de verandering in het hemoglobinegehalte hing samen met de status, vooral in de groep met de slechtste status | Eén dosis voor bloedarmoede die voor iedereen geschikt is |
| Jiangsu Nutrition Study (PubMed) | 1.253 Chinese volwassenen die vijf jaar werden gevolgd | Een hogere inname van riboflavine hield verband met minder bloedarmoede bij degenen die al bloedarmoede hadden | Dat riboflavine op zichzelf bloedarmoede veroorzaakte of genas |
Voor depressie is het bewijs indirecter. Een systematisch overzicht en meta-analyse van 13 artikelen over 18 observationele onderzoeken vond een gecombineerd relatief risico op depressie van 0,77 voor de hoogste categorie van riboflavine-inname via de voeding ten opzichte van de laagste; voor de subgroep vrouwen was dit 0,80, terwijl de schatting voor mannen 0,83 was en statistisch geen uitsluitsel gaf. PubMed: meta-analyse over riboflavine en depressie
Een afzonderlijk overzicht van 16 onderzoeken met 2.015 deelnemers beoordeelde producten met ten minste drie B-vitaminen die gedurende ten minste vier weken werden gebruikt; het gecombineerde effect op depressieve symptomen bereikte geen statistische significantie. Dat is nog een reden om een aanwijzing uit voedingsonderzoek niet om te zetten in een belofte over de behandeling van psychiatrische klachten. De riboflavinestatus kan van belang zijn binnen een breder beeld van de voedingstoestand, maar het huidige bewijs toont niet aan dat riboflavine een behandeling voor depressie is. PubMed: suppletie met B-vitaminen en depressieve symptomen PMC-overzicht
Kort gezegd: een tekort aan riboflavine kan samengaan met bloedarmoede, maar de oorzaak van bloedarmoede moet nog steeds afzonderlijk worden onderzocht; voor depressie zijn de gegevens observationeel en bewijzen ze geen behandelingseffect dat specifiek aan riboflavine is toe te schrijven.
Is riboflavine veilig en wie moet voorzichtig zijn?
Wat de officiële beoordelingen zeggen over de veiligheid
Het NIH Office of Dietary Supplements meldt geen nadelige effecten bij een inname via voeding of supplementen van 400 mg/dag gedurende ten minste drie maanden, maar geeft ook aan dat de veiligheidsgegevens beperkt zijn. Het merkt verder op dat bij een eenmalige dosis van meer dan ongeveer 27 mg slechts weinig extra riboflavine wordt opgenomen. De U.S. Food and Nutrition Board, de Nordic Nutrition Recommendations 2023 en de hier aangehaalde Europese wetenschappelijke beoordeling hebben geen numerieke bovengrens vastgesteld voor riboflavine. NIH ODS-informatieblad over riboflavine Nordic Nutrition Recommendations 2023
Volgens de beschikbare beoordelingen is de veiligheid van oraal ingenomen riboflavine geruststellend, maar ‘geen bovengrens’ betekent dat op basis van het bewijs geen bovengrens kon worden vastgesteld — niet dat is bewezen dat onbeperkt gebruik op eigen initiatief onschadelijk is. NIH ODS
Interacties en praktische aandachtspunten
Volgens ODS zijn er voor riboflavine geen klinisch relevante interacties met geneesmiddelen bekend. Toch kunnen geneesmiddelen en ziekte van belang zijn, omdat ze verband kunnen houden met een lagere riboflavinestatus of zelfbehandeling minder geschikt kunnen maken. NIH ODS Nordic Nutrition Recommendations 2023
In de officiële beoordelingen gaan de veiligheidsvragen rond hoge doses doorgaans niet over voeding, maar over supplementen. Voorzichtigheid is vooral geboden als iemand mogelijk een onderliggende aandoening heeft die de inname, opname of verwerking van de vitamine beïnvloedt. ODS merkt ook op dat langdurige lichttherapie bij pasgeborenen de riboflavinestatus kan verlagen. NIH ODS
Wie moet de inname of riboflavinestatus beter in de gaten houden?
| Groep | Waarom dit van belang is | Bron |
|---|---|---|
| Mensen die hemodialyse ondergaan | In de Noordse richtlijnen genoemd als risicogroep | NNR 2023 |
| Mensen met een stoornis in het alcoholgebruik | In de Noordse richtlijnen genoemd als risicogroep | NNR 2023 |
| Ouderen | In de Noordse richtlijnen genoemd als risicogroep | NNR 2023 |
| Mensen die weinig melk of andere dierlijke producten gebruiken | Volgens ODS is dit voedingspatroon een reden om op de inname te letten | NIH ODS |
| Zwangere mensen of mensen die borstvoeding geven die zelden vlees of zuivel gebruiken, en hun baby's | Volgens ODS verdient deze groep extra aandacht | NIH ODS |
| Vegetarische sporters | Volgens ODS is dit een groep waarbij de inname aandacht verdient | NIH ODS |
| Mensen met een tekort aan riboflavinetransporteiwitten | Zeldzame genetische aandoening; specialistische zorg is nodig | NIH ODS |
Voor iedereen in een van deze groepen is de praktische stap om de voeding en onderliggende oorzaken te beoordelen, in plaats van alleen op een supplement te vertrouwen. Riboflavine is een van de verschillende voedingsstoffen die beïnvloed kunnen worden wanneer de voedselinname beperkt is of ziekte de voedingsstatus verandert. NIH ODS
Veiligheid en voorzorgsmaatregelen
Riboflavine heeft volgens de beschikbare beoordelingen een geruststellend veiligheidsprofiel bij inname via de mond, en er is geen numerieke bovengrens vastgesteld. Toch is voorzichtigheid met supplementen geboden als u medicijnen gebruikt, zwanger bent of borstvoeding geeft, of riboflavine aan kinderen geeft. Vraag advies aan een zorgverlener.
Mensen met ernstige malabsorptie, mensen die hemodialyse ondergaan, mensen met een stoornis in het alcoholgebruik, ouderen en pasgeborenen die lichttherapie krijgen, moeten persoonlijk advies inwinnen, omdat hun riboflavinestatus door hun gezondheidssituatie kan worden beïnvloed.
Supplementen met de stoffen uit dit artikel
Vergelijk inhoud, dosis en prijs
Veelgestelde vragen
Hoe wordt een riboflavinetekort vastgesteld?
Op basis van het volledige klinische beeld, niet van één symptoom. Een zorgverlener beoordeelt de voeding, symptomen en een functionele marker zoals EGRAC, en kan ook de uitscheiding van riboflavine in de urine gedurende 24 uur overwegen. Omdat de verschijnselen aspecifiek zijn, moeten andere oorzaken en tekorten aan andere voedingsstoffen vaak ook worden onderzocht.
Welke tests meten de riboflavinestatus?
De tekst noemt EGRAC als de belangrijkste functionele marker. Waarden van 1,2 of lager worden als voldoende beschreven en waarden boven 1,4 als een tekort, maar de grenswaarden zijn onzeker. Ook de uitscheiding van riboflavine in de urine gedurende 24 uur wordt genoemd; deze test wordt echter beïnvloed door de recente inname. Geen enkele test bewijst op zichzelf een tekort met symptomen.
Kunnen koken of licht riboflavine in voedsel afbreken?
Ja. Bij koken in water kan meer riboflavine in het kookwater terechtkomen dan bij stomen of bereiden in de magnetron. De manier waarop voedsel wordt behandeld en bereid, is dus van belang.
Komt een riboflavinetekort vaak voor in Europa?
De tekst geeft geen prevalentiecijfer voor heel Europa. Wel staat erin dat een klinisch tekort uiterst zeldzaam is in de Verenigde Staten, terwijl een lage inname in bepaalde groepen nog steeds kan voorkomen. Het risico hangt dus meer af van voeding, levensfase en gezondheidssituatie dan alleen van de geografische locatie.
Bronnen
- CL2012R0432EN0040010.0001_cp 1..1 (externe link)
- EFSA: Dietary reference values: advice on riboflavin (externe link)
- NORDIC NUTRITION RECOMMENDATIONS 2023 (externe link)
- NORDIC NUTRITION RECOMMENDATIONS 2023 (externe link)
- Riboflavin - Health Professional Fact Sheet (externe link)
- [Related factors of atrophic glossitis in 124 consecutive cases]. (externe link)
- PubMed: Correcting a marginal riboflavin deficiency improves hematologic status in young women in the United Kingdom (RIBOFEM) (externe link)
- PubMed: Inadequate riboflavin intake and anemia risk in a Chinese population: five-year follow up of the Jiangsu Nutrition Study (externe link)







