Karnosine

Wat karnosine is

Karnosine is een dipeptide — twee aminozuren gekoppeld — bestaande uit beta-alanine en L-histidine. Het werd in het begin van de 20e eeuw ontdekt in spierweefsel door de Russische chemicus Vladimir Gulevitj. De concentratie is het hoogst in snelle spiervezels en in bepaalde delen van de hersenen, en is over het algemeen hoger bij mensen met veel spiermassa.

Waarom beta-alanine vaker wordt verkocht dan karnosine

Dit is het meest praktische punt. Karnosine dat oraal wordt ingenomen, wordt grotendeels afgebroken door het enzym karnosinas in het bloed en de darmwand, tot zijn twee componenten. De spier bouwt vervolgens opnieuw karnosine op, en de beperkende factor in die opbouw is beta-alanine — histidine is meestal in overschot aanwezig.

De consequentie is dat beta-alanine de meer directe weg is om spierkarnosine te verhogen, wat ook de focus is van sportwetenschappelijk onderzoek. Karnosine als supplement wordt daarom vaker gemotiveerd door andere overwegingen dan spiergehalte.

Zinkkarnosine is iets anders

Zink-L-karnosine, in Japan bekend als polaprezink, is een chelaat tussen zink en karnosine en wordt in de literatuur behandeld als een eigen stof met eigen toepassingen. Het is dus niet uitwisselbaar met karnosine in een vergelijking.

Onderzoeksstand

Karnosine is bestudeerd vanwege zijn chemische eigenschappen, onder andere het vermogen om reactieve carbonylverbindingen te binden. Er is preklinische literatuur op verschillende gebieden en een kleiner aantal humane studies. Er is geen door de EU goedgekeurde gezondheidsclaim voor karnosine.