Wysoki poziom folianów: znaczenie i ograniczenia dowodów

Wysoki poziom folianów: co to znaczy

„Wysoki poziom folianów” to opisowe określenie dużej ilości folianów wykrytej w badaniu lub przyjętej przez organizm. Dostępne źródła naukowe nie wyznaczają jednak uniwersalnego progu klinicznego, powyżej którego poziom folianów należy uznać za wysoki. Znaczenie wyniku zależy również od tego, co zmierzono: foliany całkowite i niezmetabolizowany kwas foliowy, określany skrótem UMFA, to odrębne wskaźniki, których nie należy utożsamiać. Przegląd systematyczny opublikowany w 2026 roku podkreśla, że możliwe skutki obecności UMFA, rozpatrywane niezależnie od poziomu folianów całkowitych, pozostają niewyjaśnione.

Foliany całkowite oznaczają łączną ilość folianów wykrytą zastosowaną metodą pomiaru. UMFA oznacza natomiast konkretnie kwas foliowy, który nie został zmetabolizowany. Stężenie UMFA nie jest więc samo w sobie miarą poziomu folianów całkowitych. Wniosków z badań oceniających jeden z tych wskaźników nie można też automatycznie odnosić do drugiego. W przeglądzie wyraźnie rozróżniono badania według miary ekspozycji, uwzględniając UMFA, foliany całkowite, spożycie kwasu foliowego oraz wzbogacanie żywności.

Przegląd objął 65 publikacji dotyczących 61 badań pierwotnych i 71 analiz, w tym badań mechanistycznych, obserwacyjnych i interwencyjnych. Wyniki dotyczące obserwowanych związków między UMFA a ocenianymi punktami końcowymi były niespójne: nie zostały powtórzone, a na stwierdzone związki może wpływać zależność od poziomu folianów całkowitych. Dlatego sama obecność UMFA lub podwyższony wynik nie dowodzą występowania skutku biologicznego ani klinicznego. Autorzy opisują te związki jako niespójne, potencjalnie obciążone czynnikami zakłócającymi i niepotwierdzone w kolejnych badaniach.

Ta ostrożność nie oznacza, że każda podwyższona wartość jest pozbawiona znaczenia. Oznacza, że na podstawie przedstawionych tu dowodów nie można sformułować ogólnej klinicznej definicji „wysokiego poziomu folianów”. Aby zinterpretować wynik, trzeba wiedzieć, który wskaźnik zmierzono, i uwzględnić kontekst badania, nie utożsamiając wyniku laboratoryjnego z wnioskiem o stanie zdrowia. W przeglądzie stwierdzono, że rola UMFA w odróżnieniu od folianów całkowitych nie została jeszcze wyjaśniona.

Wysoki poziom folianów a UMFA: ważne rozróżnienie

• Foliany całkowite: miara łącznej ilości folianów, której nie należy utożsamiać z samym UMFA. W przeglądzie foliany całkowite i UMFA potraktowano jako różne wskaźniki.
• UMFA: niezmetabolizowany kwas foliowy; badania oceniające jego związki z badanymi wynikami nie przynoszą spójnych rezultatów potwierdzonych w kolejnych badaniach. Przegląd systematyczny wskazuje na tę niepewność.
• Podwyższona wartość: bez uniwersalnego progu ustalonego w źródłach i bez wiedzy o tym, co zmierzono, sama nie pozwala określić stanu klinicznego. Dostępne dowody nie wyjaśniają znaczenia UMFA w odniesieniu do folianów całkowitych.

Foliany we krwi: foliany całkowite i niezmetabolizowany kwas foliowy

Mówiąc o „wysokim poziomie folianów”, trzeba odróżnić pomiar ich łącznej ilości od wykrycia we krwi konkretnej postaci — niezmetabolizowanego kwasu foliowego, określanego skrótem UMFA. Terminy te odnoszą się do różnych wskaźników: nie są zamienne, a sam wynik dotyczący folianów całkowitych nie wskazuje, jaka ich część stanowi UMFA. W przeglądzie systematycznym z 2026 roku osobno przeanalizowano UMFA, foliany całkowite, spożycie kwasu foliowego i wzbogacanie żywności, ponieważ reprezentują różne rodzaje ekspozycji. Przegląd systematyczny

Co oznacza poziom folianów całkowitych

Poziom folianów całkowitych jest miarą łącznej ilości folianów wykrytych w próbce zastosowaną metodą. Nie wskazuje automatycznie poszczególnych obecnych postaci ani sam w sobie nie określa ich źródła. Dlatego wynik dotyczący folianów całkowitych i pomiar UMFA odpowiadają na różne pytania: pierwszy dotyczy zmierzonej łącznej ilości, drugi — kwasu foliowego, który nadal krąży we krwi w postaci niezmetabolizowanej. W analizie badań przegląd traktuje foliany całkowite i UMFA jako odrębne wskaźniki. Przegląd systematyczny

Czym jest UMFA

UMFA to angielski skrót od unmetabolized folic acid, czyli niezmetabolizowanego kwasu foliowego. Obecność tej postaci we krwi opisywano w związku ze spożyciem kwasu foliowego i wzbogacaniem żywności. Według przeglądu jednym z biologicznych wyjaśnień jest to, że wątrobowy enzym reduktaza dihydrofolianowa (DHFR) powoli redukuje kwas foliowy. W rezultacie jego część może pozostać niezmetabolizowana i pojawić się w krwiobiegu. Przegląd systematyczny

Rozróżnienie to ma znaczenie również przy interpretacji wyników badań. Badanie wykrywające UMFA nie musi oznaczać pomiaru podwyższonego poziomu folianów całkowitych. Podobnie związek zaobserwowany dla spożycia kwasu foliowego lub wzbogacania żywności nie dowodzi automatycznie związku z UMFA. Te rodzaje ekspozycji są ze sobą tematycznie powiązane, lecz różnią się pod względem pojęciowym. Dlatego w przeglądzie analizowano je w osobnych kategoriach, nie traktując ich jako synonimów. Przegląd systematyczny

Jakie wnioski wynikają z dowodów

Przegląd objął 65 publikacji dotyczących 61 badań pierwotnych, a w syntezie rozróżniono poszczególne miary ekspozycji. Autorzy podają, że wyniki badań obserwacyjnych dotyczące związków między UMFA a ocenianymi punktami końcowymi są niespójne, mogą być zakłócane przez poziom folianów całkowitych i nie zostały powtórzone. Na podstawie tych związków nie można więc przypisać UMFA określonego znaczenia odrębnego od znaczenia folianów całkowitych. W przeglądzie wskazano też, że możliwe skutki biologiczne obecności UMFA, rozpatrywane niezależnie od podwyższonego poziomu folianów całkowitych, pozostają niewyjaśnione. Przegląd systematyczny

W praktyce samo określenie „wysoki poziom folianów” nie wskazuje, którą postać zmierzono, ani nie wyjaśnia, czy wynik dotyczy folianów całkowitych, UMFA czy innej miary ekspozycji. Aby prawidłowo odczytać wynik, należy uwzględnić podany wskaźnik i kontekst pomiaru, nie przenosząc wniosków dotyczących jednej postaci na inną. W dostępnym przeglądzie foliany całkowite, UMFA, spożycie kwasu foliowego i wzbogacanie żywności nie są traktowane jako równoważne wskaźniki. Przegląd systematyczny

Wysoki poziom folianów: możliwe objawy i ograniczenia dowodów

Na pytanie „Jakie objawy powoduje wysoki poziom folianów?” dostępne dowody nie pozwalają wskazać konkretnych objawów rozpoznawalnych jako skutek podwyższonego poziomu. Dostępny przegląd systematyczny nie ustala zespołu objawów, które można przypisać wysokiemu poziomowi folianów. Nie należy zatem wnioskować, że określone odczucie lub objaw jest spowodowany podwyższoną wartością. Przegląd systematyczny z 2026 roku analizuje przede wszystkim dowody dotyczące UMFA, folianów całkowitych oraz innych wyników biologicznych i klinicznych, a także stwierdza, że skutki obecności UMFA pozostają niewyjaśnione.

UMFA to niezmetabolizowany kwas foliowy wykrywalny we krwi. W przeglądzie podano, że wątrobowy enzym DHFR powoli redukuje kwas foliowy oraz że obowiązkowe wzbogacanie żywności może prowadzić do pojawienia się UMFA we krwi. Opisuje to proces biologiczny: samo w sobie nie dowodzi, że UMFA powoduje objawy, ani nie pozwala rozpoznać jego obecności na podstawie samopoczucia. Przegląd podkreśla, że nadal trzeba wyjaśnić, czy UMFA — w odróżnieniu od podwyższonego poziomu folianów całkowitych — ma skutki biologiczne.

Co pokazują badania obserwacyjne

Według przeglądu wyniki badań obserwacyjnych dotyczące związków między UMFA a ocenianymi punktami końcowymi są niespójne, mogą być zakłócane przez poziom folianów całkowitych i nie zostały powtórzone. Innymi słowy, wyniki nie wskazują na stały, powtarzalny związek, który pozwalałby przypisać dany wynik UMFA. Ponadto zaobserwowany związek nie dowodzi, że ekspozycja jest przyczyną danego wyniku. Nie należy przedstawiać go jako związku przyczynowego ani jako listy objawów wysokiego poziomu folianów. Przegląd systematyczny rozróżnia pomiary UMFA i folianów całkowitych, spożycie kwasu foliowego oraz wzbogacanie żywności, a także wskazuje na ograniczenia dowodów obserwacyjnych.

Warto rozdzielić dwa pytania: czy UMFA jest obecny we krwi oraz czy jego obecność ma udowodnione skutki. Pierwsze dotyczy pomiaru biologicznego, drugie wymaga odpowiednich dowodów dotyczących skutków. W przeglądzie drugiej kwestii nie uznano za rozstrzygniętą; nie dostarcza on też podstaw do powiązania podwyższonej wartości z konkretnymi objawami. Dlatego bez dowodów, które by na to pozwalały, nie można odpowiedzieć na pytanie o objawy wysokiego poziomu folianów, wskazując pewne objawy lub takie, które można przypisać folianom.

Badanie dotyczy określonego mechanizmu eksperymentalnego i nie wskazuje objawów związanych z wysokim poziomem folianów. Wyniki uzyskane w badaniach komórek, zwierząt i ludzi nie są zamienne: nie pozwalają wnioskować o skutku klinicznym, którego nie zaobserwowano.

Podsumowując, dostępne źródła nie pozwalają określić objawów wysokiego poziomu folianów. Wyniki badań obserwacyjnych dotyczące UMFA są niespójne, mogą być zakłócane przez poziom folianów całkowitych i nie zostały powtórzone. Przytoczone eksperymenty nie wypełniają tej luki. Przypisanie objawu podwyższonej wartości lub opisanie związku przyczynowego na podstawie tych dowodów wykraczałoby poza to, co potwierdzają badania. Przegląd systematyczny stwierdza, że skutki obecności UMFA pozostają niepewne.

Co pokazują badania nad nadmiarem folianów

W badaniu z 2026 roku sprawdzono, czy nadmiar folianów może wpływać na genotoksyczność związaną z formaldehydem — substancją, która może tworzyć addukty z DNA. Wyniki zależą od badanego modelu: obserwacje poczynione w komórkach laboratoryjnych nie znalazły potwierdzenia ani w doświadczeniach na myszach, ani w próbkach pobranych od pacjentów onkologicznych leczonych wysokimi dawkami kwasu foliowego. Badanie z 2026 roku nie pozwala więc przekształcić wyniku uzyskanego w komórkach w ogólny wniosek o skutkach nadmiaru folianów w organizmie.

Co zaobserwowano w komórkach

Addukty to połączenia powstające między formaldehydem a DNA; genotoksyczność oznacza zdolność do uszkadzania materiału genetycznego. Wynik ten dotyczy warunków eksperymentalnych zastosowanych w laboratorium oraz THF, jednej z postaci folianów. Nie dowodzi, że każda ilość lub postać folianów wywołuje taki sam skutek u ludzi. Wyniki badania należy interpretować w kontekście modelu komórkowego, nie wykraczając poza to, co zmierzono.

Co zaobserwowano u myszy

Aby sprawdzić, czy sygnał zaobserwowany w komórkach występuje również w organizmie, w badaniu karmiono myszy dietą o wysokiej zawartości kwasu foliowego — dziesięciokrotnie wyższej niż w standardowej diecie. Uwzględniono mysie modele o zwiększonej wrażliwości na formaldehyd, wynikającej z określonych zmian w mechanizmach usuwania substancji toksycznych lub naprawy DNA. U tych zwierząt wzrost poziomu THF w tkankach nie wiązał się ze zwiększeniem liczby adduktów formaldehydu z DNA. Badacze nie zaobserwowali również nasilenia ubytku krwiotwórczych komórek macierzystych. Doświadczenie na myszach nie odtworzyło zatem wyniku uzyskanego w liniach komórkowych.

Co zaobserwowano u pacjentów

W badaniu przedstawiono również dane dotyczące pacjentów onkologicznych leczonych wysokimi dawkami kwasu foliowego. Leczenie zwiększyło poziom kwasu foliowego w osoczu, ale nie zaobserwowano wzrostu liczby adduktów formaldehydu z DNA w komórkach jednojądrzastych krwi obwodowej. Wynik ten dotyczy badanych pacjentów i zmierzonego wskaźnika: nie dowodzi, że każda ekspozycja na foliany oraz każda ich postać czy ilość jest pozbawiona ryzyka. Opisane dane kliniczne stanowią konkretny wynik, którego nie należy uogólniać na sytuacje nieobjęte badaniem.

Dane te nie ustalają, że nadmiar folianów jest zawsze nieszkodliwy, ani nie dowodzą, że skutki zaobserwowane w komórkach występują u ludzi. Należy rozróżniać wyniki badań laboratoryjnych, badań na zwierzętach i badań klinicznych oraz ograniczać wnioski do warunków, które rzeczywiście zbadano. Badanie nie uprawnia do stwierdzenia, że każda postać lub ilość folianów jest pozbawiona ryzyka.

Kwas foliowy i 5-MTHF: jakie wnioski można wyciągnąć

Aby porównać kwas foliowy i (6S)-5-MTHF, w przeglądzie systematycznym oceniono trzy wskaźniki: niezmetabolizowany kwas foliowy we krwi (UMFA), poziom folianów w krwinkach czerwonych oraz stężenie homocysteiny całkowitej. Wyniki nie pozwalają stwierdzić, że jedna forma jest ogólnie lepsza od drugiej: dostępne dowody są ograniczone i nie są jednakowo mocne dla wszystkich trzech wskaźników. W przeglądzie systematycznym z 2026 roku zaznaczono ponadto, że w przypadku niektórych pomiarów danych było zbyt mało, aby uzyskać oszacowanie zbiorcze.

UMFA we krwi: możliwe obniżenie poziomu przy stosowaniu 5-MTHF

W trzech badaniach uwzględnionych w analizie zastąpienie kwasu foliowego przez (6S)-5-MTHF wydaje się obniżać poziom UMFA we krwi. Oszacowanie łączne wskazywało na standaryzowaną różnicę wynoszącą 0,99 (95% przedział ufności: 0,20–1,79), przy niewielkim zróżnicowaniu między badaniami według wskaźnika podanego w przeglądzie (I² = 30%). Pewność dowodów oceniono jednak jako niską: wynik ten należy więc interpretować ostrożnie, a nie traktować jako ostateczny wniosek ani jako miarę, którą można bezpośrednio przełożyć na ilość folianów we krwi. W przeglądzie i ocenie GRADE wskazano te ograniczenia.

UMFA oznacza niezmetabolizowany kwas foliowy wykrywany we krwi. W przeglądzie odróżniono ten wskaźnik od folianów całkowitych i podkreślono, że znaczenie biologiczne UMFA, rozpatrywanego odrębnie od całkowitego poziomu folianów, pozostaje niewyjaśnione. W źródle zaznaczono również, że obserwowane związki między UMFA a wynikami zdrowotnymi były niespójne, mogły zależeć od całkowitego poziomu folianów i nie zostały potwierdzone w kolejnych badaniach.

Foliany w krwinkach czerwonych: rozbieżne wyniki

W odniesieniu do poziomu folianów mierzonego w krwinkach czerwonych dostępne były tylko dwa badania, których wyniki były rozbieżne: jedno wykazało różnicę w jednym kierunku, a drugie — różnicę w przeciwnym kierunku, przy czym jego wynik był również zgodny z możliwością braku różnicy. Zróżnicowanie wyników było duże (I² = 83%), dlatego nie obliczono oszacowania łącznego. Dane nie dowodzą zatem ani równoważności 5-MTHF i kwasu foliowego, ani tego, że 5-MTHF nie ustępuje kwasowi foliowemu pod względem tego wskaźnika. W przeglądzie systematycznym wyraźnie podkreślono, że dwa badania nie wystarczają do poparcia takich wniosków.

Homocysteina całkowita: nie wykryto różnicy

W przypadku homocysteiny całkowitej nie udało się uzyskać oszacowania zbiorczego. W syntezie jakościowej nie wykryto różnicy między formami, ale brak wykrytej różnicy nie jest dowodem na równoważność obu związków. Ze względu na niewielką liczbę badań wniosek należy ograniczyć do dostępnych danych. W przeglądzie z 2026 roku odnotowano zarówno brak możliwości obliczenia oszacowania łącznego, jak i brak zaobserwowanej różnicy.

• UMFA: trzy badania sugerują obniżenie jego poziomu po zastąpieniu kwasu foliowego przez (6S)-5-MTHF, ale pewność dowodów jest niska.
• Foliany w krwinkach czerwonych: wyniki dwóch badań są rozbieżne i nie dowodzą równoważności ani tego, że 5-MTHF nie ustępuje kwasowi foliowemu pod względem tego wskaźnika.
• Homocysteina całkowita: oszacowanie zbiorcze nie jest dostępne i nie wykryto różnicy między formami.

Podsumowując, przegląd pozwala opisać możliwy wpływ zastąpienia kwasu foliowego na poziom UMFA we krwi, ale nie pozwala uogólniać tego wyniku na inne wskaźniki ani formułować na jego podstawie zaleceń. W przypadku każdego wyniku wniosek musi pozostać ograniczony do badanego wskaźnika i niewielkiej liczby dostępnych dowodów. W przeglądzie systematycznym uznano bowiem całokształt dowodów za niewystarczający do wyciągania szerszych wniosków.

Ograniczenia dowodów i zatwierdzone wskazania

Gdy mowa o podwyższonym poziomie folianów, ważne jest rozróżnianie wyników różnych badań i nietraktowanie zaobserwowanego związku lub wyniku eksperymentu jako podstawy do ogólnego wniosku o zdrowiu. Dostępne tu źródła nie pozwalają określić wpływu podwyższonego poziomu folianów na zdrowie ani wywieść z nich zatwierdzonego wskazania.

W przeglądzie systematycznym z 2026 roku przeanalizowano 65 publikacji dotyczących 61 badań pierwotnych i 71 analiz, poświęconych niezmetabolizowanemu kwasowi foliowemu, folianom całkowitym, spożyciu kwasu foliowego i wzbogacaniu żywności. Dowody obejmowały badania mechanistyczne, obserwacyjne i interwencyjne, ale ilość danych różniła się w zależności od ocenianego wyniku. W szczególności związki obserwowane między niezmetabolizowanym kwasem foliowym a różnymi wynikami były niespójne, mogły zależeć od całkowitego poziomu folianów i nie zostały potwierdzone w kolejnych badaniach. Związek zaobserwowany w jednym badaniu nie wystarcza więc, by dowieść, że jego przyczyną jest podwyższony poziom folianów.

Również porównania różnych form folianów opierają się na niewielu badaniach i nie rozstrzygają kwestii podwyższonego poziomu folianów w ogóle. W odniesieniu do poziomu folianów w krwinkach czerwonych w przeglądzie opisano dwa badania o rozbieżnych wynikach: jedno wskazywało różnicę w jednym kierunku, podczas gdy oszacowanie z drugiego nie było zgodne z tym samym wnioskiem. Autorzy nie połączyli tych wyników w oszacowanie łączne i uznali dane za niewystarczające do stwierdzenia równoważności porównywanych form lub tego, że jedna nie ustępuje drugiej pod względem tego wskaźnika. W przypadku homocysteiny całkowitej nie udało się obliczyć oszacowania łącznego; w jakościowym opisie wyników przeglądu nie stwierdzono różnicy między formami, ale nie stanowi to wniosku o wpływie podwyższonego poziomu folianów na zdrowie.

Kolejne ograniczenie wynika z badania dotyczącego formaldehydu z 2026 roku: wyniku uzyskanego w laboratorium nie zaobserwowano w tej samej postaci w badanych modelach zwierzęcych ani u ludzi. U myszy otrzymujących dietę o wysokiej zawartości kwasu foliowego wzrost poziomu tetrahydrofolianu w tkankach nie wiązał się natomiast z większą liczbą adduktów ani z utratą komórek macierzystych krwi. U uwzględnionych w badaniu pacjentów onkologicznych terapia wysokimi dawkami zwiększała stężenie kwasu foliowego w osoczu, ale nie liczbę adduktów mierzonych w komórkach jednojądrzastych krwi obwodowej. Wyniki te opisują przeprowadzone eksperymenty i nie uzasadniają szerszych wniosków na temat podwyższonego poziomu folianów.

• Jakie wnioski można wyciągnąć? Dowody mają ograniczenia: dla niektórych wyników dostępnych jest niewiele porównań, wyniki są rozbieżne, a związki zaobserwowane w badaniach obserwacyjnych nie zostały potwierdzone w kolejnych badaniach. Różnica między wynikami doświadczeń na komórkach a wynikami uzyskanymi in vivo wymaga szczególnej ostrożności przy interpretacji.
• Czy istnieją zatwierdzone wskazania lub skutki zdrowotne, o których należy wspomnieć? Podane źródła nie dokumentują zatwierdzonych wskazań ani skutków zdrowotnych, które można by przedstawić w odniesieniu do podwyższonego poziomu folianów. Nie należy więc przypisywać mu korzyści ani wskazań dotyczących leczenia czy zapobiegania chorobom.

Przegląd systematyczny z 2026 roku i badanie dotyczące formaldehydu z 2026 roku należy odczytywać z uwzględnieniem ich metod i ograniczeń: na podstawie dostępnych informacji żadne z nich nie ustanawia zatwierdzonego wskazania dotyczącego podwyższonego poziomu folianów.

Suplementy i ostrożność w interpretacji podwyższonego wyniku

Sam podwyższony poziom folianów nie pozwala ustalić jego przyczyny. Jeśli przyjmuje się suplementy zawierające kwas foliowy, warto poinformować o tym pracownika ochrony zdrowia, przekazując mu również wynik badania i inne istotne informacje: dostępne źródła nie zawierają wskazówek, jak interpretować pojedynczy wynik u konkretnej osoby. W przeglądzie z 2026 roku zaznaczono, że spożycie kwasu foliowego może przekraczać zalecaną ilość i że niektórym pacjentom z chorobami krwi przepisywano wysokie dawki, ale nie podano indywidualnych instrukcji postępowania w takich sytuacjach (przegląd z 2026 roku).

Nie jest to równoznaczne z zaleceniem rozpoczęcia, przerwania ani zmiany suplementacji. W przeglądzie opisano różne okoliczności przyjmowania kwasu foliowego, ale nie określono, jaka ilość jest odpowiednia dla danej osoby ani jak wynik badania laboratoryjnego powinien wpływać na decyzję. Dlatego jeśli wynik jest podwyższony, warto omówić go z pracownikiem ochrony zdrowia, informując również o ewentualnym stosowaniu produktów z kwasem foliowym i dawkach podanych na etykiecie, bez traktowania suplementu jako sposobu na zmianę tego wyniku.

Ważne jest także, by nie wyciągać z wyników eksperymentalnych szerszych wniosków klinicznych. Wyniki te dotyczą określonych warunków eksperymentalnych i nie stanowią ani oceny znaczenia pojedynczego wyniku badania, ani podstawy do samodzielnej zmiany sposobu przyjmowania suplementów.

W praktyce, gdy wynik jest podwyższony, warto pamiętać o trzech zasadach ostrożności:

• nie wyciągać wniosków o przyczynie na podstawie samego wyniku ani nie wiązać z nim automatycznie objawów;
• poinformować pracownika ochrony zdrowia o ewentualnym przyjmowaniu kwasu foliowego, nie zmieniając samodzielnie stosowanych produktów ani ich ilości;
• poprosić o ocenę wyniku w kontekście własnej sytuacji, ponieważ przegląd nie podaje wartości progowych ani indywidualnych wskazówek (przegląd i wyniki eksperymentalne).

Ostrożność polega więc na odróżnieniu tego, co podają źródła — spożycie może przekraczać zalecaną ilość, a w niektórych okolicznościach przepisywano wysokie dawki — od tego, czego nie pozwalają ustalić: jaka jest przyczyna podwyższonego poziomu folianów lub jakie postępowanie jest odpowiednie w konkretnym przypadku (przegląd z 2026 roku).