Taxifolin

Wat is taxifolin

Taxifolin is een flavonoïde uit de ondergroep flavanonolen. De commerciële grondstof wordt meestal gewonnen uit de kernhout van de sibirische lariks (Larix sibirica) of de dahurische lariks, waar het gehalte bijzonder hoog is. Het stofje komt ook van nature voor in ui, druivenschil, citrusvruchten en mariadistel, maar in hoeveelheden die industriële winning oninteressant maken.

De verwarring over de naam die het waard is om op te helderen

Taxifolin wordt ook dihydrokvercetin genoemd, en die naam ligt onaangenaam dicht bij dihydromyricetin — dat een heel andere molecule is, gewonnen uit wijnstokken en Japanse ratelpopulier. De twee worden regelmatig door elkaar gehaald, zowel in marketing als in ingrediënten-databanken. Structuurlijk verschillen ze in het aantal hydroxylgroepen in de B-ring: taxifolin heeft er twee, dihydromyricetin heeft er drie.

Onderzoeksstatus

Taxifolin is vooral bestudeerd vanwege zijn chemische eigenschappen als antioxidant in laboratoriumomstandigheden, waar de molecule goed gekarakteriseerd is. Onderzoek op celculturen en dieren heeft verschillende biologische systemen onderzocht. Klinische studies bij mensen zijn aanzienlijk minder en kleiner dan de preklinische literatuur, wat een gebruikelijk patroon is voor plantaardige flavonoïden.

Regelgeving

Taxifolinericht extract uit lariks hout heeft een nieuw levensmiddelenonderzoek ondergaan in de EU en mag worden gebruikt onder de voorwaarden die de goedkeuring aangeeft, onder andere wat betreft zuiverheidsgraad en maximale hoeveelheid. Er is geen door de EU goedgekeurde gezondheidsclaim voor taxifolin, wat betekent dat geen enkel product wettelijk het stofje een gezondheidsbevorderend effect mag toeschrijven.